Σε τρέμουν… Να το θυμάσαι αυτό


Καταιγίδα ξεκίνησε… Τα σύννεφα βαριά, σκεπάζουν τη μικρή ζωή μας. Μπόρα είναι και θα περάσει. Καμιά μπόρα δεν μένει. Μόνο οι μπόρες του μυαλού μας γίνονται κάποτε δυνάστες και μας λυγίζουν, μας γονατίζουν και μπροστά σε έναν ανύπαρκτο θεό θέλουν να μας βάλουν να προσκυνήσουμε. Κι εμείς, τότε λυγίζουμε, τότε βογγάμε. Μα, άλλος πέρα από τον εαυτό μας δεν είναι που μας λυγίζει. Να το θυμάσαι αυτό…

Κομμάτια η ψυχή μας έγινε. Αναίτια μήπως;

Μάθημα στο σχολείο της ζωής κάνουμε, γιατί ξεχάσαμε να λέμε ευχαριστώ στον Θεό, καλημέρα στον γείτονα… Ξεχάσαμε να κοιταζόμαστε σαν άνθρωποι και κάναμε εχθρό τον φίλο, κάναμε εχθρό τον αδελφό, κάναμε εχθρό τον χρόνο που όλα μας τα φέρνει, αλλά και όλα μπορεί να μας τα πάρει…

Σκύβουμε τώρα, γιατί ξεχάσαμε πως είναι να βάζουμε πίσω το εγώ μας, ξεχάσαμε να κοιτάζουμε εκεί από όπου ζούμε, εκεί όπου οδεύουμε… στην γη που πατούμε.
Σκύβουμε τώρα, σαν σε μία αόρατη προσευχή και λυγίζουν τα γόνατα από τα βαριά χτυπήματα που μας δίνουν. Καλά κάνουν. Ας θυμηθούμε πως κάποτε πρέπει και να σκύβουμε.

Βουβοί στέκουμε απέναντι ο ένας στον άλλον. Μιλάνε τα μάτια, κλαίει η ψυχή, λαχταράμε το φως και το χρώμα. Πού είναι το φως; Πού πήγε το χρώμα; Η φυλακή του εγώ μας, είναι το ζωντανό γκρίζο που ζούμε, που επιτρέψαμε να μας φέρουν.

Ποιοι έκλεψαν το χρώμα; Ποιοι έβαψαν τον κόσμο γκρίζο; Ποιοι είναι εκείνοι που τ’ άγια πατάνε και ζητάνε με αίμα να πληρωθούν για όσα μας κάνουν;
Πού να βρω την δύναμη αδελφέ μου να σταματήσω ετούτο το κακό;

Κοίτα στην άκρια της ψυχής σου, μέσα στα μάτια των παιδιών…
Δες το γαλάζιο της σημαίας, μέσα στο χρώμα του ουρανού…
Τη ζωή σου εσύ μάθε να ορίζεις, όπως το βιός σου που τώρα το πατούν…
Πάρε δύο βαθιές ανάσες, σπάσε τα δεσμά που τώρα σε κρατούν…

Μέρα τη μέρα σε λυγίζουν, μα εσύ ακόμη τους θωρείς στα μάτια κι αυτοί φοβούνται. Τρέμουν αυτή την σιωπή. Ξέρουν πως είναι η ησυχία πριν την καταιγίδα που θα τους σαρώσει. Γιατί ετούτοι δύναμη δεν έχουν άλλη πιότερη από εκείνη που εσύ τους έδωσες, πιότερη από αυτή που εσύ κρατάς, πιότερη από ετούτη τη δύναμη που με ένα άγγιγμά σου μπορεί να τους σαρώσει, ως τα σκουπίδια σαρώνει η σκούπα του νοικοκύρη στην αυλή του…

Εσύ είσαι ο νοικοκύρης, εσύ είσαι το αφεντικό.
Μην αφήσεις τον εαυτό σου να το ξεχάσει.
Μην επιτρέψεις τον δαίμονά σου να σε πείσει πως δεν υπάρχει χρώμα, πως δεν υπάρχει φως.
Εσύ είσαι αυτός που την μοίρα του κρατά.
Κι αυτοί που τώρα σε διαφεντεύουν, οι διακονιάρηδες του μαύρου, τρέμουν σαν θα σηκωθείς και θ’ αρχίσεις να περπατάς προς το μέρος τους για να πάρεις πίσω αυτά που σου ανήκουν.

Να το θυμάσαι αυτό…
Το δικό σου βιός μοιράζουν μεταξύ τους.
Τις δικές σου σάρκες σκίζουν και τρώνε, όσο εσύ στέκεις και τους κοιτάς.
Τα δικά σου παιδιά ορέγονται για να γεμίσουν τα πορνεία τους…
Πάρε τον δρόμο σου, προχώρα για να βρεις το φως, να βρεις το χρώμα… Μην περιμένεις το φως να σε βρει, αν θέλεις αυτή η καταιγίδα σύντομα να τελειώσει.
Κάμε μία προσευχή και ξεκίνα… Κάμε το πρώτο βήμα και ξεκίνα να βρεις το χρώμα, να βρεις το φως…

Κωνσταντίνος

Διαφημίσεις
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ Σε τρέμουν… Να το θυμάσαι αυτό

  1. Ὁ/ἡ ΔΠ γράφει:

    ΜΠΡΑΒΟ ΕΙΣΑΙ ΦΟΒΕΡΟΣ ΕΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ, ΜΠΡΑΒΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΕΧΕΙ ΦΩΣ ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΤΟΤΕ ΣΩΘΗΚΑΜΕ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΤΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΑ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΡΙΧΝΟΥΝ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΡΘΡΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΦΩΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΦΩΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΣΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΛΗΘΑΡΓΟ ΟΣΟ ΑΦΥΠΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΧΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΠΑΝΕ ΝΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΟΥΝΕ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ. ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΝΟΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ… ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. ΤΙΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΙΣ ΕΚΑΝΕ ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΑΡΘΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΣΕ ΒΑΡΑΘΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΟΣ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΖΟΦΕΡΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ… ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ.

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.