Σε λίγο δεν θα μπορούν να πάνε… ούτε σε σουβλατζίδικο!


Γράφει ο Δευκαλίων

Στις 1 Οκτωβρίου 2012, στην αρχή του μήνα, στην στήλη είχε δημοσιευθεί το άρθρο με τίτλο «Το Ατσάλινο Χέρι που θα σηκώσει την Πατρίδα από το τέλμα».
Στο άρθρο αυτό και με αφορμή τα επίκαιρα γεγονότα εκείνων των ημερών γίνονταν για πρώτη φορά αναφορά στην ιστορική αναγκαιότητα να αναδειχθεί μέσα από τους πατριωτικούς-δημοκρατικούς αγώνες η ηγετική εκείνη προσωπικότητα που θα καθοδηγούσε εμπνευσμένα τον λαό ώστε να σηκωθεί η πατρίδα μας από το τέλμα.
Στην συνέχεια και με αφορμή την ιστορική επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης η στήλη έδωσε και το πραγματικό ιστορικό παράδειγμα που αποδείκνυε την παραπάνω θέση της. Ο Μεγάλος Λένιν αντιλαμβανόμενος καλύτερα από τον καθένα τις ανάγκες της Ρωσικής κοινωνίας για άμεση ειρήνη και χειροπιαστή κοινωνική δικαιοσύνη. Πείθει ότι αυτά τα αιτήματα μπορούν να υλοποιηθούν μόνο μέσα από το θεωρητικό πολιτικό πρότυπο (δικτατορία του προλεταριάτου) που προτείνει αυτός. Οργανώνει με απόλυτη συνέπεια πάνω σε αυτό το πρότυπο τον επαναστατικό αγώνα (όλη η εξουσία στα Σοβιέτ) και καταλαμβάνει την εξουσία. Είναι ο ατσάλινος ηγέτης που χρειάζονταν εκείνη την ιστορική χρονική στιγμή η Ρωσική κοινωνία. Η στήλη δεσμεύεται ότι με αφορμή και άλλα επετειακά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας θα κάνει αναφορά στους αντίστοιχους ηγέτες.
Στόχος της στήλης ήταν ένας. Είχε προβλέψει ως συνήθως ορθά συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα ότι ο Οκτώβριος θα ήταν ένας κρίσιμος μήνας για τα πολιτικοοικονομικά δρώμενα της πατρίδας μας. Άρα το πρόβλημα της ελλειμματικής πολιτικής ηγεσίας που ταλανίζει την πατρίδα μας θα αναδεικνύονταν ακόμα περισσότερο.
Μέσα λοιπόν από την ιστορική γνώση και αντίστοιχη σύγκριση επεδίωκε η στήλη να πεισθεί μία ώρα αρχύτερα η μεσαία τάξη της χώρας ότι με αυτά τα πολιτικά πτώματα και σκύβαλα που επιλέγει να την εκπροσωπήσουν, όχι μόνο δεν πρόκειται να βρεθεί λύση στο πρόβλημα της χώρας αλλά αντίθετα το πρόβλημα θα μεγαλώνει και θα διαιωνίζεται.
Ο στόχος της στήλης επιτεύχθηκε 100%. Γελοιότητες επί γελοιοτήτων καθημερινά. Μόνο οι πολιτικά τυφλοί δεν κατάλαβαν το έλλειμμα πολιτικής ηγεσίας.
Πολιτικές πομφόλυγες του κ. Ε. Βενιζέλου. Του “ηγέτη” που πήρε ένα σίγουρα τραυματισμένο σοβαρά ιδεολογικά και πολιτικά ιστορικό κόμμα για να το οδηγήσει στον πλήρη αφανισμό.
Πολιτικές αερολογίες και κενολογίες του κ. Φ. Κουβέλη. Ενός γηραιού δικηγόρου προερχόμενου από την αναθεωρητική αριστερά, που φαίνεται ότι στο δείλη του πολιτικού του βίου ζήλεψε την δόξα του Γιώργου Καρατζαφέρη.
Και τέλος πολιτικούς ακροβατισμούς και ψευδό-τσαμπουκάδες του
πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά. Ενός πάλαι ποτέ μαχητικού στελέχους της συντηρητικής δεξιάς.
Τελικά αποτελέσματα
Η τρόικα δεν έκανε απλά ένα περίπατο. Έκανε παρέλαση και πέρασε ατσαλάκωτη ότι ήθελε και στον χρόνο που το ήθελε.
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δήλωσε ανερυθρίαστα σε επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων ότι έχασε την λίστα Lagarde και στη συνέχεια έφυγε κι αυτός ατσαλάκωτος, χωρίς να τον πειράξει κανένας.
Μόνο ο αλήστου μνήμης άπατρις Γιώργος Παπανδρέου ταλαιπωρήθηκε λιγάκι. Όχι από την συγκυβέρνηση των δύο μνημονίων και του ενός εκβιασμού. Από εκεί έχει το ακαταδίωκτο και πλήρη ασυλία. Από μερικούς δυστυχείς Έλληνες φοιτητές που τον αποδοκίμασαν όταν πήγε να φάει σε ένα Βιετναμέζικο εστιατόριο του Βερολίνου.
Καλό σημάδι! Οι Έλληνες αρχίζουν και καταλαβαίνουν ότι πρέπει ακόμα και για αυτονόητα να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Περιμένετε και θα δείτε.
Είναι απόλυτα βέβαιο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου, οι κηπουρό-Αθανασάκηδες και οι συγκυβερνήτες των δύο μνημονίων και του ενός εκβιασμού, σε λίγο δεν θα μπορούν να πάνε ούτε σε σουβλατζίδικο!

* Μοντάζ “Το Γρέκι

Διαφημίσεις
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ Σε λίγο δεν θα μπορούν να πάνε… ούτε σε σουβλατζίδικο!

  1. Ὁ/ἡ Ishkandar Raskolnick γράφει:

    Κανείς σκεπτόμενος άνθρωπος δε θα μπορούσε να διαφωνήσει με τις διαπιστώσεις περί της γελοιότητας και της παρακμής των θλιβερών προσώπων που χειρίζονται τις τύχες της χώρας μας σήμερα. Οι χειρότεροι άνθρωποι, τη χειρότερη στιγμή. Άβουλοι, μοιραίοι και ίσως ύποπτοι.

    Δε θα είχα ξεκινήσει να γράφω αυτό το σχόλιο, χωρίς τον κίνδυνο να περιπέσω σε άλλη μιας κοινότοπη επανάληψη των σχολίων που βρίθουν στο διαδίκτυο, αν δε με ενοχλούσαν δύο σημεία αυτού του κειμένου.

    Το πρώτο σημείο αφορά στην η ιστορική αναφορά στον Μέγιστο Λένιν: Ο Λένιν, λέτε, αντιλαμβανόμενος καλύτερα από τον καθένα τις ανάγκες της Ρωσικής κοινωνίας για άμεση ειρήνη και χειροπιαστή κοινωνική δικαιοσύνη, ανέλαβε τον ιστορικό του ρόλο. Όμως, για κάθε εποχή υπάρχουν ειδικά χαρακτηριστικά και κριτήρια. Ασφαλώς η Ελλάδα του 2012 δεν έχει καμία σχέση με την τσαρική Ρωσία του 1917. Βρίσκω τον, ασύνδετο κατά τη γνώμη μου, παραλληλισμό ενοχλητικό διότι διαπιστώνω [βλ. http://my-pillow-book.blogspot.gr/2012/10/shadowpuppetry.html%5D ότι στην εποχή της αγωνίας και των αδιεξόδων που βιώνομε σαν κοινωνία, ενισχύονται σύνδρομα που συγχέουν τον Αδόλφο Χίτλερ με τον Μέγα Αλέξανδρο (!). Η απουσία του «Κανένα» [βλ. http://my-pillow-book.blogspot.gr/2012/03/none.html%5D πρέπει να καλυφθεί με άλλους τρόπους, τους οποίους πρέπει να συζητήσομε με εντιμότητα κι όχι με παραινέσεις να ανατρέξομε σε κάποιο Ατσάλινο Χέρι που θα σηκώσει την Πατρίδα από το τέλμα. Ο νοών νοείτω…

    Το δεύτερο σημείο αφορά στον μοιραίο κι ας ελπίσομε τελευταίο, Παπανδρέου και στην υποδοχή που του επιφυλάχθηκε από έλληνες φοιτητές στο Βερολίνο. Προσωπικά με κείμενά μου έχω κατ’ επανάληψη λοιδορήσει τον θλιβερό αυτόν άνθρωπο [ενδεικτικά, βλ. http://my-pillow-book.blogspot.gr/2012/03/mind-gap.html%5D, αλλά η βία είναι βία, έστω κι αν έχει πολλές όψεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος έχει δικαίωμα να υβρίσει και να προπηλακίσει τον Γ.Α.Παπανδρέου μέσα σε ένα Βιετναμέζικο εστιατόριο του Βερολίνου και μετά να υπογράφει εκκλήσεις για να κηρυχθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. Όχι, δε συμφωνώ, αυτό δεν είναι καλό σημάδι.

    Εκτός κι αν η επιλογή μας, ως κοινωνία, είναι να πάρομε «τσοι τζιφτέδες» που λένε στο χωρίο μου και τους «Αδερφοφάδες» του Καζαντάκη υπό μάλης κι έτσι να πορευθούμε. Αυτό θέλομε? Δε νομίζω!

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.