Περί “ανωνυμίας”


Διαχρονικά αναπτύσσεται έντονη επιχειρηματολογία αναφορικά με την «ανάγκη επώνυμης καταγραφής απόψεων». Ποικίλες τοποθετήσεις έχουν καταγραφεί. Κοινό χαρακτηριστικό τους όμως γνώρισμα είναι πως δομούνται επί του αξιώματος ότι κάθε άτομο οφείλει να τοποθετείται ενυπόγραφα, προκειμένου να αναλαμβάνει την ευθύνη των γραφόμενών του και να δημιουργούνται σημεία αναφοράς. Υποστηρίζεται έντονα πως κάθε κείμενο που δημοσιοποιείται, πρέπει να έχει «ταυτότητα», να συνδέεται άμεσα με το πρόσωπο, το οποίο το δημιουργεί.

Για πολλούς όμως ανθρώπους, η «ταυτότητα» είναι ένα δυσβάστακτο φορτίο. Προτιμούν να εργάζονται ανώνυμα, να προσφέρουν τις ιδέες τους και τον κόπο τους απλόχερα, χωρίς να θέλουν να είναι γνωστοί.
Τρανταχτά παραδείγματα οι χιλιάδες των συγγραφέων, λογίων και ποιητών, που με τη χρήση των ψευδωνύμων τους, μεγαλούργησαν.
Χωρίς αυτά, δε θα τολμούσαν ούτε μία γραμμή να γράψουνε.

Άλλα τρανταχτά παραδείγματα, οι ανώνυμοι επιφυλλιδογράφοι στις εφημερίδες, που πολλές φορές πρόκειται για άτομα γνωστότατα και έντονα προβεβλημένα, που όμως μέσα από την ανωνυμία θέλουν να δώσουν στο κοινό ορισμένες απόψεις, που διαφέρουν σημαντικά από το «κάδρο» στο οποίο ανήκουν οι ίδιοι. Ποιος δε θυμάται – και ιδίως οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ – την αγωνιώδη προσπάθεια του «Ειδικού Συνεργάτη» της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ», εκεί στο μακρινό 1999, που με δύο συνεχόμενα εκτενή εβδομαδιαία άρθρα του και με περισσή γλαφυρότητα προσπαθούσε να δώσει στο μέσο αναγνώστη να καταλάβει πως θα έπρεπε να φύγει από το χρηματιστήριο, αν ήθελε να διασώσει την περιουσία του;

Το διαδίκτυο αποτελεί χαρακτηριστικό πεδίο δράσης τέτοιων ανθρώπων.

Ταυτόχρονα είναι και ο χώρος δράσης προσώπων…
που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν φωνή. Ατόμων που είτε από έμφυτη συστολή, είτε από φόβο απέφευγαν και αποφεύγουν να τοποθετηθούν δημοσίως. Καθημερινά γινόμαστε κοινωνοί της νέας κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, σύμφωνα με την οποία πληθώρα συνανθρώπων μας κατορθώνουν να ξεπεράσουν προσωπικές αγκυλώσεις και να επικοινωνήσουν μέσω του δικτύου, αποφεύγοντας κοινωνικούς αποκλεισμούς. Τοποθετούνται σε ζητήματα που τους αφορούν άφοβα, καθώς δεν υπάρχει ο κίνδυνος της απόρριψης, του αποκλεισμού. Αποκτούν την δυνατότητα να ακουστούν από εκείνους που μέχρι πρότινος ήταν απροσπέλαστοι.

Έχοντας αυτά ως δεδομένα, υποστηρίζουμε πως είμαστε σαφώς υπέρ της ανωνυμίας, παρόλο που εμείς, επιλέγουμε να γράφουμε επώνυμα. Διότι, δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Διότι, θα πρέπει να δώσουμε το βήμα της έκφρασης, και σε όσους – για τους δικούς τους λόγους – θέλουν να εκφράζονται ανώνυμα. Ή εξίσου αποδεκτά, ψευδώνυμα. Και πάρα πολλές φορές, αυτές οι φωνές είναι σημαντικότερες από τις δικές μας, τις επώνυμες φωνές.

Η αντίθετη άποψη ίσως πει, πως η ανωνυμία θα εκθρέψει εγκληματίες, εκβιαστές, συκοφάντες. Μα αυτοί πάντα θα υπάρχουν, η ανωνυμία του διαδικτύου θα τους εκθρέψει; Φυσικά, η ανωνυμία ίσως δώσει χώρο σε ορισμένους «αμφιταλαντευόμενους» να περάσουν στην άλλη όχθη, στο όχθη της παρανομίας. Ναι, ίσως, να γίνει αυτό, αλλά αυτοί θα είναι ελάχιστοι. Την ίδια στιγμή όμως θα κερδίσουμε πολλούς από εκείνους που ήταν σιωπηλοί, θα ακουστούν ιδέες που διαφορετικά θα χάνονταν.

Σήμερα, στην εποχή της αδιάκοπης ροής της εικόνας και των ακουστικών ερεθισμάτων, ας αφήσουμε το γραπτό λόγο να ανθήσει μέσα από το διαδίκτυο.
Η ανωνυμία και η ψευδωνυμία, είναι ένας από τους τρόπους.

Αναδημοσίευση από … www.nd.gr
*Αν και ξέρεις πως σπάνια αναδημοσιεύω κείμενα εδώ, στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν νομίζω πως χρειάζονται εξηγήσεις.

gerogriniaris

Διαφημίσεις
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ Περί “ανωνυμίας”

  1. Ὁ/ἡ GEO γράφει:

    Εκεινο παντα που δεν ηθελαν ειναι να μην εχουν διαλογο .
    Οταν η ανωνυμια κινειται μεσα σε παραδεκτα πλαισια σεβασμου και πνευματικης διαύγειας προς τον “συνομιλητή” , αποψη μου ειναι οτι εχει την ιδια βαρυτητα με αυτη του επωνυμου.
    Και αν θελουμε να μπουμε και σε πιο βαθεια νερα ,ολοι οι παπαγαλοι η οι περισσοτεροι, επωνυμοι ειναι ! κι αν θελουμε να το χοντρινουμε ακομη λιγακι καποιοι ” επωνυμοι ” θεωρούνται απωνυμοι απολαμβανοντας την ασυλια των βασταζων τους.
    Μπορω κι αλλο να το χοντρινο αλλα ας αρκεστούμε μεχρι εδω .
    Και το κερασακι στο τελος .
    Αληθεια στο διαδυκτιο υπαρχουν ανωνυμοι;

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.