Περί βίας, νομιμότητας, εξουσίας και άλλων ζιζανίων (με αφορμή την τηλεοπτική εμφάνιση Κατρούγκαλου)


Στην πολυσυζητημένη συζήτηση περί βίας στην τηλεοπτική εκπομπή Ανατροπή, ένας εκ των συμμετεχόντων τόλμησε να πει το αυτονόητο, δηλαδή ότι (επί λέξη) “Οι Έλληνες οφείλουμε υπακοή στο Σύνταγμα και στους νόμους που είναι σύμφωνοι με αυτό”. Το Σύνταγμα επί λέξη λέει: “Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό […] αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.”

 

Ο κος Κατρούγκαλος απλώς απέδωσε το νόημά του. Ότι δηλαδή τους μη σύμφωνους με το Σύνταγμα νόμους δεν υποχρεούμαστε να τους τηρούμε. Το αντίθετο μάλιστα, το Σύνταγμα ορίζει πως πρέπει με κάθε μέσον να αντιστεκόμαστε σε αυτούς που το καταλύουν (δηλαδή το παραβιάζουν).
Επειδή πολλοί κραυγάζουν πως εάν παραβαίνεται μια Συνταγματική αρχή από έναν νόμο, αρμόδιο για να αποφασίσει είναι το ΣτΕ κι όχι οι διαδηλωτές στους δρόμους, και πάλι το Σύνταγμα ορίζει το ποιος είναι ο τελικός κριτής νομιμότητας στο άρθρο 120 και στο άρθρο 1 στις παρακάτω παραγράφους:
  1. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
  2. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
  3. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.
  4. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
  5. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

Επειδή το Σύνταγμα το’χω διαβάσει δεκάδες φορές και ακόμη δεν έχω καταφέρει να βρω από που πηγάζει το ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας υπερισχύει της λαϊκής κυριαρχίας, θα ζητούσα από όλους τους απολογητές της “νομιμότητας” να μου το υποδείξουν εάν το βρουν.

Σε ένα άλλο καίριο σημείο της συζήτησης ο κος Κατρούγκαλος μίλησε για τις καταλήψεις (και για οποιονδήποτε άλλον νόμο) λέγοντας πως η κοινωνία εν τέλει είναι τελικός κριτής κάθε νόμου και πράξης.
Εξάλλου, όπως επίσης είπε, γι’αυτό παρότι έχουν γίνει χιλιάδες καταλήψεις και συνεχίζουν να γίνονται σε ολόκληρο τον κόσμο (ακόμη και στον Καναδά και στις ΗΠΑ) οι εισαγγελείς δεν παρεμβαίνουν παρά σε ελαχιστότατες περιπτώσεις, επειδή το κοινό αίσθημα είναι πιο σημαντικό από το γράμμα του νόμου. Έτσι κι αλλιώς, οι νόμοι υποτίθεται πρέπει να αντανακλούν το κοινό αίσθημα και αλλάζουν με βάση αυτό. Φαίνεται πως πολύς κόσμος (και κυρίως οι εξουσιαστές που δημιουργούν τους νόμους) έχουν μπερδέψει την έννοια του νόμου με τον Μωσαϊκό νόμο.Επίσης, ο κος Κατρούγκαλος, όσον αφορά τις επιθέσεις εναντίον καθηγητών, τους αποκλεισμούς συγκλητικών, τους προπηλακισμούς πρυτάνεων είπε πολλές φορές (αν και διακοπτόταν συνεχώς από την χάβρα Παγκαλέων και σία) πως οποιαδήποτε μορφή βίας δεν έχει κοινωνικό αντίκρυσμα την καταδικάζει. Κι αυτό κάνει εδώ και χιλιετίες ο πολιτισμένος κόσμος και η διανόηση. Γι’αυτό δεν καταδικάζουμε τον Καραΐσκάκη, τους αντάρτες του ΕΛΑΣ και τον Παναγούλη αλλά καταδικάζουμε την σφαγή στην Τιεν Αμέν και τις εκτελέσεις αμάχων από τους Γερμανούς.Οι υπόλοιποι συνδαιτυμόνες της συζήτησης όμως δεν μας είπαν ποτέ κάτι για τους βασανισμούς διαδηλωτών από την ΕΠΊΣΗΜΗ πολιτεία. Από αυτούς που ο Δένδιας υπερασπίζεται και απειλούσε με μηνύσεις όσους έλεγαν ότι η αστυνομία βασανίζει ανθρώπους απλώς και μόνον επειδή είναι αναρχικοί οι αριστεροί.  Όταν η συστημική και νομιμοποιημένη βία βασανίζει αγωνιστές στα κολαστήριά της, όταν αφήνουν τα ΜΑΤ ανθρώπους τυφλούς ή κουφούς από επιθέσεις με χειροβομβίδες κρότου λάμψης, όταν στέλνουν κατά εκατοντάδες στα νοσοκομεία με κατάγματα και ανοιγμένα κεφάλια, όταν αφήνουν εκατομμύρια ανθρώπους αβοήθητους χωρίς στέγη, χωρίς φαγητό, χωρίς περίθαλψη (κατά παράβαση του έρμου του Συντάγματος που τα ορίζει ως βασικά δικαιώματα για τα οποία πρέπει να μεριμνά το κράτος) ή όταν καταστρέφουν δάση, θάλασσες και υδροβιότοπους για να πλουτίσουν αυτοί και οι φίλοι τους γιατί δεν έχουν ποτέ βγει να τα καταδικάσουν έστω στον ίδιο βαθμό στον οποίο καταδικάζουν τα γιαουρτώματα;

Με λίγα λόγια ο Κατρούγκαλος λέει τα προφανή, όπως και το ότι μια ρατσιστική ή πολιτική δολοφονία δεν είναι το ίδιο με ένα γιαούρτωμα ή το σπάσιμο μιας τράπεζας. Η καταδίκη σε μια εξαθλιωμένη ζωή δεν είναι το ίδιο με τον προπηλακισμό ενός πολιτικού ή το κάψιμο ενός περιπολικού.

Η κατά το δοκούν εφαρμογή του Συντάγματος είναι χαρακτηριστικό μιας αποτυχημένης κοινωνίας σε σήψη και μιας εξουσίας που έχει χάσει την νομιμοποίησή της.
Για τους αρχαίους Έλληνες το Κράτος και η Βία ήταν αδέρφια. Ήταν αυτά τα αδέρφια που εξετέλεσαν την εντολή των “Θεών” να καρφώσουν πάνω στον βράχο του Καυκάσου τον Προμηθέα και να τον υποβάλουν στο μεγαλύτερο βασανιστήριο που είχε ποτέ σκαρφιστεί κάποιος. Ο Προμηθέας το μόνο πού’χε κάνει ήταν να βοηθήσει τον άνθρωπο να ξεφύγει από το ζώο. Να του μάθει δηλαδή δυο πράματα που οι Θεοί κρατούσαν για τον εαυτό τους ώστε να διατηρήσουν την εξουσία τους. Βάλτε τώρα στην θέση των θεών τους κεφαλαιοκράτες, στην θέση του Προμηθέα τον κάθε κοινωνικό αγωνιστή, στην θέση του ανθρώπου τον λαό. Το Κράτος και η Βία δεν χρειάζονταν καν μεταφορά. Ήταν και παραμένουν από τα χρόνια του Ησίοδου και του Αισχύλου αυτά που κρατάνε τον άνθρωπο στην ζωώδη κατάσταση του σκλάβου ώστε οι Θεοί να συνεχίσουν να απολαμβάνουν μόνοι τους τα προνόμιά τους και να μην απειληθεί η εξουσία τους. Οποιοδήποτε δικαίωμα έχει κατακτηθεί και οποιαδήποτε βελτίωση στην ποιότητα ζωής κατάφεραν να επιτύχουν οι άνθρωποι στα βάθη των αιώνων (ακόμη κι αυτά που έχασαν ύστερα) το κατάφεραν χάρη στην ανυπακοή, στην παραβίαση των νόμων που ίσχυαν τότε και στα ποτάμια αίματος που έχυσαν αντιστεκόμενοι στους “Θεούς” που συνεργάζονταν με το Κράτος και την Βία. Οι νομοταγείς συνεργάτες της εκάστοτε εξουσίας ξέρουμε πολύ καλά ιστορικά τι ρόλο έπαιξαν.Ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη μας δείχνει με τον πλέον αριστοτεχνικό και δραματικό τρόπο την ηθική υποχρέωση για τήρηση των ηθικών νόμων έστω και αν αυτό σημαίνει αντίσταση κατά των ανθρώπινων νόμων με τίμημα το θάνατο. Ο ηθικός νόμος της ελευθερίας, του δικαιώματος στην ζωή και της ισότητας των ανθρώπων υπερισχύει κάθε νόμου ή Συντάγματος κι εμείς έχουμε υποχρέωση να τον ακολουθούμε με κάθε τίμημα.
Νικόλαος Γρυσπολάκης

Περὶ τοῦ/τῆς: seekandfound

Clever people talks about ideas. Medium people about facts. And Idiots about people.
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.