Η μικρή ατομική περιουσία και ο ανεξάρτητος μικρο-παραγωγός είναι ο στύλος της δημοκρατίας. Οχι ο προλετάριος.


Την λατινική λέξη προλετάριος την χρησιμοποίησε ο μαρξισμός για να περιγράψει εκείνον ο οποίος 1) δεν έχει προσωπική ατομική περιουσία και 2) το μόνο του έσοδο προέρχεται από την ικανότητά του να εργάζεται (όταν έχει εργασία). Δηλαδή από την πώληση της ικανότητάς του προς εργασία, στην αγορά εργασίας.

Στην Ελλάδα, λόγω των δικών μας ιδιομορφιών (υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης, μικρή έγγεια ιδιοκτησία, μεγάλο αριθμό αυτο-απασχολούμενων, σφιχτο-δεμένες οικογένειες και σόϊα, κλπ) δεν είχαμε ποτέ προλεταριάτο σε μεγάλο ποσοστό.

Από δω και πέρα θα έχουμε, λόγω της καταστροφής που υποστήκαμε.

Ο προλετάριος, μη έχοντας ουσιαστικά ρίζα στον τόπο του, εφόσον ΔΕΝ διαθέτει σπιτάκι-χωραφάκι-μαγαζάκι, αναγκάζεται να ξενητεύεται προς αναζήτηση καλύτερων συνθηκών εργασίας. Αυτό έχει μια ψυχολογική επίπτωση σε αρκετούς ανθρώπους, ανάλογα βέβαια και με την ιδιοσυγκρασία του καθενός. Από δω βγαίνει ο λόγος που άσκεφτα λένε μερικοί: “όπου γης και πατρίς”.

Ο έχων σπιτάκι-χωραφάκι-μαγαζάκι ονομάζεται από τον μαρξισμό “μικροαστός” και αντιμετωπίζεται περίπου ως βδέλυγμα. Ο έχων σπιτάκι-χωραφάκι-μαγαζάκι θεωρείται από την ελληνική δημοκρατική παράδοση ως η βάση και ο στύλος της δημοκρατίας. Η μικρή ατομική περιουσία και ο ανεξάρτητος μικρο-παραγωγός είναι ο στύλος της δημοκρατίας. Οχι ο προλετάριος. Ο ίδιος ο Κ. Μαρξ βέβαια κάπου στα γραπτά του αναγνωρίζει πως η βάση των αρχαίων ελληνικών δημοκρατιών ήταν ο “ελεύθερος παραγωγός και ο μικροϊδιοκτήτης”.

Μας θέλουν λοιπόν προλετάριους, ανακατωμένους με προλετάριους από άλλα έθνη και άλλους πολιτισμούς. Είτε στην χώρα μας, είτε σε άλλες χώρες. Ο λόγος είναι πως “κάθε μειονότητα καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της” ουσιαστικά (όπως το περιγράφει ο Φ. Ενγκελς). Και αυτό δυσκολεύει έως και ακυρώνει την πολιτική συνεννόηση και συναίνεση ανάμεσα σε ανθρώπους από αυτά τα διαφορετικά έθνη και τις κουλτούρες των προλεταρίων που ανταγωνίζονται ως ομάδες μεταξύ τους για να κερδίσει ο καθένας μια θέση εργασίας, του ξεροκόμματου.

Μόνο μια εθνική κοινωνία με συνείδηση του εαυτού της ως κοινωνία, δηλαδή έθνος, μπορεί να φτάσει στην πολιτική συνεννόηση εκείνη που χρειάζεται για να απαιτήσει ως σύνολο την πολιτική εξουσία από τους εξουσιαστές του. Δηλαδή να απαιτήσει δημοκρατία και δικαιοσύ΄νη.

Γι’ αυτό γίνονται όλα. Γι’ αυτό πολεμάνε το έθνος, την θρησκεία και έχουνε βαλθεί να μας κάνουν όλους πάμπτωχους.

Θραξ Αναρμόδιος

Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα Συνεργατών. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.