“Πόσο ντράπηκα δεν μπορώ να το περιγράψω”


images

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις μου. Έναν διάλογο με τον εαυτό μου μετά από μία παράνομη πράξη που έκανα.
Πέρασα με κόκκινο ένα φανάρι. Είναι
«αργό» φανάρι κυκλοφορίας, γνωστό «ως της υπομονής» για όσους περνάμε από αυτό το σημείο.
Βαρέθηκα και έφυγα αφού πρώτα έλεγξα τις κατευθύνσεις και ήταν ελεύθερες. Μετά από μερικά μέτρα ακούω τη σειρήνα της αστυνομίας, όπου ο αστυνομικός με επέπληξε. Πόσο ντράπηκα δεν μπορώ να το περιγράψω.
Από αυτό το σημείο αρχίζει ο διάλογος με τον εαυτό μου. Να πεις ότι υπήρχε ζήτημα ζωής και θανάτου και έπρεπε να φτάσω το συντομότερο κάπου, να πεις ότι πήρε το σπίτι μου φωτιά και έπρεπε να πάω να τη σβήσω, να πεις ότι είχα αργήσει στον προορισμό μου, τίποτε τέτοιο, απλά βαρέθηκα να περιμένω.
Κρίμα που μελετάω και φιλοσοφία και θαυμάζω και τον Σωκράτη, κρίμα.
Για ανύπαρκτο αίτιο φέρθηκα ανεύθυνα.
Και ύστερα λογαριάζω να σώσω και τον κόσμο. Πώς; Με πράξεις που θα μπορούσαν να βλάψουν εμένα και τους συνανθρώπους μου; Ανευθυνότητα είναι η αδελφή της αμέλειας ,που στη συνέχεια φέρνει και άλλα. (Σας παρακαλώ μην μπλέκετε εδώ τη γνωστή δημιουργική ασάφεια).
Δεν μπορώ να λέγομαι υπεύθυνος άνθρωπος και να παρανομώ ή να θέτω σε κίνδυνο τον εαυτό μου και άλλους χωρίς αιτία.
Ο Σωκράτης όταν καταδικάστηκε «άδικα» κατά κοινή ομολογία παρέμεινε και πέθανε όπως όριζαν οι νόμοι του Κράτους. Ήπιε το κώνειο αν και οι μαθητές του τον παρότρυναν να φύγει.
Σεβόμενος τους νόμους , παρέμεινε.
Αν λοιπόν-συνεχίζοντας πάντα τον διάλογο με τον εαυτό μου-, θεωρούσα ότι κάτι δεν λειτουργεί προς όφελος της οδικής κυκλοφορίας, θα έπρεπε να αποταθώ στην αρμόδια υπηρεσία, στους κατάλληλους φορείς και μέσα από νόμιμες διαδικασίες να προσπαθήσω να διορθώσω κάτι που το θεωρούσα μη λειτουργικό.
Γι’ αυτό ξεχωρίζουμε από τα άλλα είδη ζώων, επειδή διαθέτουμε πρώτον νόηση, λογική, και έκφραση, που εγώ δεν τα χειρίστηκα ή μάλλον τα άφησα αχρησιμοποίητα ,αφού λειτούργησα με το ένστικτο.
Αν θέλω να αλλάξω τον κόσμο και να γίνει ιδανικός, θα πρέπει πρώτα να αλλάξω εγώ.
Να γίνω Πολίτης με προνόμια και με υποχρεώσεις.
Βέβαια ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Όπως λέει και ο Ελύτης στο Άξιον Εστί ,«για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή».

Με τιμή

Φιλία Βαγιάκα

Διαφημίσεις
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ “Πόσο ντράπηκα δεν μπορώ να το περιγράψω”

  1. Ὁ/ἡ μαρια λουιζα γράφει:

    ………. θα έπρεπε να αποταθώ στην αρμόδια υπηρεσία, στους κατάλληλους φορείς και μέσα από νόμιμες διαδικασίες να προσπαθήσω να διορθώσω κάτι που το θεωρούσα μη λειτουργικό.

    Και η αρμοδια υπηρεσια θα τσακιζοταν να το διορθωσει.
    μαλλον σε άλλο κρατος νομιζεις ότι ζεις.!!!

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.