Απογοήτευση που σπάει κόκαλα!


images (1)

http://www.xenesglosses.eu

Η χρονιά στην Πρωτοβάθμια μόλις τελείωσε!
Οι περισσότεροι δάσκαλοι απολαμβάνουν την…ελευθερία τους και το ήσυχο κεφαλάκι τους, χωρίς τα βουητά και τις φωνές που 9 μήνες βασάνισαν τον πολυδουλεμένο εγκέφαλο τους. Το ίδιο και πολύ χειρότερα για τις ειδικότητες που μπαινοβγαίνουν αδιάκοπα και ακούραστα από τάξη σε τάξη για να διδάξουν το ένα-ποσό κατακριτέο συχνά- αντικείμενο τους. Ταλαίπωρος κλάδος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Μάθημα επιλογής. Δεύτερη ξένη γλώσσα. Δεύτερη σε σειρά προτεραιότητας μετά την αγγλική και καταϊδρωμένη όταν διδάσκεται τελευταίες ώρες. Συνάδελφοι φορτωμένοι με ένα ολόκληρο βιβλιοπωλείο, αρωγό στην προσπάθεια προσφοράς ενός μαθήματος με ποιότητα, χαρά, δημιουργικότητα και αποτελεσματικότητα.

Χαμόγελα αστραφτερά και πηγαία για καλωσόρισμα και φωνή ΙΣΑ που βγαίνει στο τέλος, μπας και ακουστεί ο αποχαιρετισμός του μεσημεριού. Κασετόφωνα, δίσκοι, υπολογιστές και αλλά χίλια δυο συμπράγκαλα που φώτισαν το μάθημα γλώσσας και το χρωμάτισαν για να απέχει μακρών από το μίζερο και άοσμο μάθημα που κουράζει και αποδιοργανώνει.

Τραγούδια και φωνές να τραντάζουν τον όροφο από 25 μαθητές που μετά μουσικής αποστηθίζουν τη νέα αλφάβητο και τους αριθμούς. Ταινίες, εκδηλώσεις, γιορτές, μαγειρική, πάστες και συμμέτοχη στις καινοτόμες δράσεις των υπολοίπων μαθημάτων. Γονείς που αγκαλιάζουν την έμπνευση και το μεράκι, μαθητές που παθιάζονται και ξεπερνούν την αδυναμία στη γλώσσα για να βάλουν ψυχή στην παραγωγή πολιτισμού στο σχολείο, τη σπουδαιότερη μικροκοινωνία της ζωής.

Διευθυντές και Σύλλογοι που γίνονται αγκαλιά και στήριγμα στο όραμα και άλλοι που χυδαιολογούν ,προσβάλουν, απειλούν και χώνουν το κεφάλι στη άμμο. Πρόσωπα παγωμένα και αδιάφορα στην κακή στιγμή του δήθεν συναδέλφου. Εκείνου που συμπλήρωσε τα κενά τους, αντάλλαξε λόγια σε προσωπικό επίπεδο σε έναν καφέ στα όρθια, αλλά που δεν κατάφερε να μην είναι το ξένο σώμα, το παράσιτο, ο κομήτης του σχολειού. Ο επιστήμονας β κατηγορίας που δεν ενσωματώνεται στο κλειστό κύκλωμα, την κλίκα ,όσο και να το παλεύει!

Τέλος ημέρας. Ευχαριστημένη.

Τέλος τρίμηνου. Προβληματισμένη με διάθεση ανασυγκρότησης.

Τέλος χρονιάς. Απογοήτευση και αμηχανία άνευ προηγούμενου!

Όλα τα παραπάνω περιγράφουν μια τόσο γεμάτη χρονιά μιας… Γαλλικού που με 250 μαθητές σε τέσσερα σχολεία κατέθεσε έργο με ψυχή για να γίνει τελικά βορά στα δόντια ενός μεγαλοκαρχαρία γονιού της τοπικής κοινωνίας.

Παράπτωμα η αδίκημα το 09 στη βαθμολογία του γ τριμήνου ? Γεμάτη και τόσο άδικα άδεια η χρονιά εν τέλει. Εκτεθειμένη, σε προσβολές και απειλές που ποτέ δεν περίμενα να ακούσω στη δεκάχρονη πορεία μου στη δημόσια εκπαίδευση.

Η Μετάταξη, τραγική επιλογή. Τα δημοτικά αφόρητα κουραστικά. Οι γονείς ανελέητοι και αδίστακτοι. Απειλούν. Απαιτούν. Θυμούνται την παρουσία μας στο τέλος. Για ένα κατάπτυστο 09 που οι δάσκαλοι τους έμαθαν να θεωρούν χαμηλό και ντροπιαστικό! Και έτσι γίνεσαι αστραπιαία γνωστή στον εκπαιδευτικό κόσμο της πόλης.

Σε συζητάνε.

Το ίδιο και τα… στολίδια που άκουσες μπροστά σε μαθητές και γονείς που περίμεναν να σου ευχηθούν ανθρωπινά καλό καλοκαίρι. Όλοι είδαν και άκουσαν. Όμως είσαι άτυχη! Κανείς δεν θα σε υπερασπιστεί εκεί που πρέπει!!

Μη ζητάς πολλά! Είπαμε! Συνάδελφος β διαλογής…

Ο Δ/ντής σε εμπαίζει πως άλλαξε το βαθμό. Θυμώνεις! Χτυπάς το χέρι στο γραφείο!

ΠΩΣ;;; ΤΟΛΜΑΣ; ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΗ! Μονόλογος ντροπής στα μούτρα σου! Μιλάς για Δικαιοσύνη!

Εξαγριώνεται! Έχασε τις εκλογές. Μην του βάζεις κι αλλά δύσκολα, γονιός πολιτεύεται. Δε σε μάθανε να τρως φάπες και να σκύβεις? Ίσως τον χρειαστείς στην πορεία, τον ίδιο η το κόμμα του.

Σκάσε και προχώρα. Μη ζητάς τίποτα. Μην αυθαδιάζεις. Θα ξεχαστεί… Άντε τώρα!

Το σχολείο πάει για μπύρες στην πλατειά. Θα έρθεις; Καλά, δεν πειράζει, καταλαβαίνουμε . Είσαι μωρομάνα χωρίς βοήθεια… Καλή τύχη!

Κι αν την ξαναπατήσεις μην τα χάσεις!

Πηρές το μάθημα σου. Διδάσκεις ήθος; Χα! Πετάς στα σύννεφα. Μα πως; Μιλάμε στα παιδία για αλληλεγγύη, ζωγραφίζουμε, τραγουδάμε, διαδηλώνουμε κατά του κάθε είδους ρατσισμού!

ΠΩΣ… Ξεμακραίνεις, αντίθετα από την πορεία τους. Χαζεύεις στιγμιαία το προαύλιο. Βουρκώνεις.

Καλή επιστροφή στη Β/μια….

Ρ.Κ.

Διαφημίσεις
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Μία ἀπάντηση στὸ Απογοήτευση που σπάει κόκαλα!

  1. Ὁ/ἡ Κωνσταντίνος Σαββουλίδης γράφει:

    Μη το βάζεις κάτω, μην υποχωρείς, μη γίνεις σαν τα μούτρα τους. Μη ξεχάσεις ποτέ τα λόγια του Καζαντζάκη ” Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.”

    Μοῦ ἀρέσει

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.