Φοβού τη μοίρα…


morfoulafate

Από μικροί μαθαίνουμε να κάνουμε όνειρα. Όσο μεγαλώνουμε αυτά τα όνειρα γίνονται σχέδια. Μέσω λοιπόν αυτών προχωράμε και βιώνουμε νέες εμπειρίες. Όταν καταφέρνουμε να τα πετύχουμε, από τα πρωϊμότερα, όπως μια επιτυχία στις εξετάσεις ή την απόκτηση ενός πτυχίου, φτάνοντας στα μεταγενέστερα, όπως μια συνέντευξη για δουλειά, μια μετακόμιση ή οτιδήποτε άλλο έχει θέσει ο καθένας, είμαστε ικανοποιημένοι.Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα. Σε εκείνο το σημείο λοιπόν, που τα σχέδιά μας αρχίζουν να δρομολογούνται, θυμόμαστε τρεις κυρίες, οι οποίες από τα πολύ παλιά χρόνια τις ονόμασαν μοίρες. Είναι εκείνες οι οποίες με έναν ανεξήγητο τρόπο θα μας πείσουν ότι κάποια από τα σχέδια μας δε πρέπει να γίνουν και γι’ αυτό δε θα γίνουν. Με έναν ακόμα πιο ανεξήγητο τρόπο τις πιστέψαμε και από εκεί που ξεκινήσαμε με όρεξη να τα υλοποιήσουμε, τα αφήσαμε σε εκείνες.

Όσο παλιός, λοιπόν, είναι ο άνθρωπος, τόσο παλιά είναι και η σχέση του με την ειμαρμένη, όπως ονόμαζαν τη μοίρα οι αρχαίοι. Ήταν ένα βασικό κομμάτι της κοσμοαντίληψής τους, αφού τους επηρέαζε και στην καθημερινότητα τους. Όλοκληρες θεωρίες αναπτύχθηκαν σχετικά με εκείνη οι οποίες απασχόλησαν και συζητήθηκαν από πολλούς φιλοσόφους. Θεωρίες οι οποίες επηρέασαν κάποτε διανοητές, επηρεάζουν και σήμερα αρκετούς από εμάς. Τη φαντάζονταν λοιπόν ως παντοδύναμη και την πορεία που όριζε για εκείνους απαρέγκλιτη.

Για παράδειγμα, οι στωϊκοί θεωρούσαν πως η μοίρα είναι ο λόγος του κόσμου, μια φυσική και ηθική δύναμη, σχεδόν ταυτιζόμενη με τη δικαιοσύνη και την πρόνοια. Έτσι πίστευαν ότι όλοι εμείς οφείλουμε υποταγή σ’ αυτήν. Υπάρχουν πολλές αλληγορίες αφιερωμένες σε εκείνη. Σε όσες πρωταγωνιστούσε οι υπόλοιποι απλώς ακολουθούσαν το πεπρωμένο που τους όριζε. Εύκολο όμως να ακολουθείς μια προσχεδιασμένη πορεία. Μήπως λοιπόν αυτοί οι υπέρμαχοι της μοίρας, οι οποίοι τη φοβούνταν και τη σέβονταν ταυτόχρονα, βολεύτηκαν μαζί της;

Αυτός ο τύπος ανθρώπου, ο μοιρολάτρης, ο οποίος υπάρχει και σήμερα θεωρεί τα εκάστοτε γεγονότα ως αναγκαία, αφού καλώς ή κακώς τα επέλεξε η μοίρα του. Μήπως όμως είναι υποκριτική αυτή η στάση ή τελικά απλώς επιλεκτική;

Σκεφτείτε το κι εσείς. Σε μια αναποδιά, μια λανθασμένη στιγμή ή επιλογή επικαλούμαστε θεούς και δαίμονες. Θα τα ρίξουμε στην κακή μας μοίρα. Ίσως όμως το μυστήριο να λύνεται πολύ πιο εύκολα. Ίσως εμπόδιο σε όσα θέλουμε, να είμαστε τελικά εμείς οι ίδιοι είτε από αναβλητικότητα είτε από προχειρότητα. Δε φταίει λόγου χάριν, η μοίρα για μια αποτυχία στις εξετάσεις. Περισσότερες πιθανότητες ευθύνης θα έδινα στην έλλειψη προετοιμασίας. Ή σε μια αποτυχημένη συνέντευξη για δουλειά δεν θα έλεγα ότι ισχύει το «δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή» όσο το ενδεχόμενο του υψηλού συναγωνισμού. Ούτε στις περιπτώσεις της αναποφασιστικότητάς μας, φταίει εκείνη η αόρατη δύναμη για ευκαιρίες που χάθηκαν.

Μάλλον είναι πιο εύκολο να σκεφτόμαστε έτσι, γιατί αποποιούμαστε ευθυνών. Η καθημερινότητα όμως δεν είναι αλληγορία για να ψάχνουμε σύμβολα ώστε να αποφύγουμε πράξεις ή να δεχτούμε αποτελέσματα. Ο άνθρωπος έχει την ικανότητα με τη δική του προαίρεση να μπορεί να γίνει ο δημιουργός των προσωπικών του έργων και της εξέλιξης του. Άρα αφού εμείς οι ίδιοι έχουμε την ελεύθερη βούληση να διαλέξουμε τι θέλουμε να κάνουμε, ας μην επιτρέπουμε η μοίρα να γίνεται δικαιολογία για την αναβολή στόχων ή τις αποτυχίες μας. Μια τέτοια παραδοχή ίσως και να μας υποτιμά.

Κανένας σκοπός στη ζωή μας δεν είναι τυχαίος ή αποτέλεσμα εκείνων των τριών κυριών οι οποίες μέσα από ένα αδράχτι όριζαν τις ζωές των ανθρώπων. Ακόμα κι αν όντως επιβλέπουν τις πορείες μας, η τελική επιλογή των βημάτων είναι δική μας.

 

Όταν για πολλοστή φορά μου είπαν να σταματήσω να μιλάω λόγω αμετροέπειας, για να το πω κομψά, αποφάσισα όσα σκέφτομαι να τα γράφω. Κι εν τέλει έγινε τρόπος ζωής. Φύσει αριστοτελική, θεωρώ πως όλα έχουν ένα σκοπό.Ο δικός μου;Να γράφω αντικειμενικά. Έτσι αξίζει τον κόπο να το μοιράζομαι.Έχω ένα ιδανικό στη ζωή. Να τη ζεις χωρίς αμετροέπεια.

http://www.mindthetrap.gr/vale-la-pena/item1354/%CE%A6%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CF%8D_%CF%84%CE%B7_%CE%BC%CE%BF%CE%AF%CF%81%CE%B1

Advertisements
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα. Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...