2,1,0…


Ζούμε στον κόσμο των δύο αντιθέτων με τις ακραίες απολήξεις τους… Άσπρο-μαύρο, καλό-κακό, νέος-γέρος, αλήθεια-ψέμα, αρσενικό-θηλυκό, όμορφο-άσχημο, χαρά-λύπη, γοητεία-απογοήτευση κλπ…
Φυσικά υπάρχουν και οι ενδιάμεσες καταστάσεις, αλλά είναι πάντα διανθισμένες με ένα ποσοτικό μετρητή λιγότερου ή περισσότερου, σε σχέση με τα δύο άκρα.

Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει τρόπος να περάσει κανείς πέρα από τα αντίθετα… Να ζει έξω από αυτά… Να μην τον επηρεάζουν και να μην ταυτίζεται, στην τελική, με αυτά… Υπάρχει;
Φυσικά και υπάρχει!!!
Γιατί όλα μας δόθηκαν σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτήν την ζωή!!!

Απαιτείται εκ μέρους μας η κριτική σκέψη και η αναλυτικότητα σε πρώτη φάση. Απαιτείται να καταλάβουμε ότι όλα αυτά που αντιλαμβανόμαστε είναι μόνο όσα έχουμε διδαχθεί και αποκτήσει σαν εμπειρίες ζωής και που σπάνια τα έχουμε αμφισβητήσει για να δούμε εάν είναι μόνο έτσι ή είναι και αλλιώς…

Εάν αποφασίσουμε να το επιχειρήσουμε αυτό, θα δούμε πάνω στον προβληματισμό μας ότι αρχίζουμε να βγαίνουμε λίγο λίγο έξω από το καβούκι μας, έξω από τα πιστεύω μας για την ζωή, για τον άνθρωπο και για τον κόσμο… Τότε θα διαπιστώσουμε, ιδίοις όμμασι, ότι γύρω μας κυκλοφορούν ελεύθερα και άλλες ιδέες διαφορετικές, που έχουν την δική τους αλήθεια και την δική τους πραγματικότητα.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα ενστερνιστούμε ασυζητητί τις άλλες ιδέες απορρίπτοντας τις δικές μας, γιατί θα είναι σαν απλά να μετακομίζουμε από το ένα κελί της φυλακής μας σε ένα άλλο…
Ίσως όμως να σημαίνει ότι γινόμαστε πιο υποψιασμένοι για όσα σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε ή κάνουμε από την σιδηρά, αμετακίνητη θέση μας, αφήνοντας και κάποια παράθυρα ελευθερίας ανοικτά, μπας και φέρνουν νέους αγέρες στην ύπαρξή μας.

Και ίσως κάποια στιγμή, σκέψη στην σκέψη και ανάλυση στην ανάλυση και ικεσία στην ικεσία, φτάσουμε να απορρίψουμε πολλά από τα πιστεύω μας, γιατί μοιάζει σαν να εισήλθε ένας ούριος άνεμος στην οικία του μυαλού μας, καθαρίζοντας τα παλιά και εμποτίζοντας με μία μόνο ιδέα το κεφάλι μας. Την ιδέα της ένωσης των δύο αντιθέτων σε ένα. Που αυτό το ένα είναι το μηδέν.
(+1)+(-1)=0
Και αυτό είναι μία σημαντική αλλαγή.

Γιατί από άλλη θέση και υπό το πρίσμα άλλης λογικής αρχίζεις να βλέπεις τα πράγματα. Από την θέση ενός παρατηρητή ανεξάρτητου, αποστασιοποιημένου από προσωπικές αντιλήψεις και έτοιμου να υποδεχτεί νέα Γνώση για τον ομολογουμένως Άγνωστο κόσμο που ανοίγεται και ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του.
Έναν tabula rasa παρατηρητή!!!

ΥΓ. Ομολογώ ότι δεν είναι τόσο απλό όσο οι λέξεις μου επιτρέπουν να το εκφράσω… Είναι περισσότερο βιωματικό και λιγότερο περιγραφικό… Και δεν οφείλεται μόνο σε απλές νοητικές διεργασίες, όπως φάνηκε από τις παραπάνω περιγραφές μου… Απλά καταθέτω μέσω της γραφής, αυθόρμητα, τα λίγα που μπορώ…

Πηγή: ΙΔΟΥ

Advertisements

Περὶ τοῦ/τῆς: aaatosmihalis

Έλλην ορθόδοξος, καθολικά διαμαρτυρόμενος, πάσχων εκ οξείας ανεγκεφαλίτιδος με σποραδικές κρίσεις εξυπνάδας.
Καταχωρίσθηκε στὴν κατηγορία Άρθρα Συνεργατών καὶ σημειώθηκε ὡς , , , . Φυλάξτε τὸν μόνιμο σύνδεσμο στὰ ἀγαπημένα σας.

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...